Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13769 K.2018/15224
Özet: Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık lehine yapılan temyiz itirazları, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemi iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik olduğu ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesiyle REDDİNE karar verildiği gerekçesiyle mahkeme tarafından reddedildi; hırsızlık suçu için ise temyiz itirazlarındaki eksiklikler nedeniyle 11.12.2018 günü oybirliğiyle kabul edilip ONANMASINA karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında, 18/03/2014 tarihli iddianame ile iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da cezalandırılması talep edilerek kamu davası açıldığı halde, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince sanık hakkında bu suçtan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün olup ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında, 18/03/2014 tarihli iddianame ile iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da cezalandırılması talep edilerek kamu davası açıldığı halde, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince sanık hakkında bu suçtan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün olup ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.