Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13428 K.2018/8449
Özet: Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkum edilmesinin, TCK’nın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine uygun olmadığını, ayrıca 58/5. maddesinde tekerrüre reddedilmiş cezaya bağlayıcı bir hüküm olmadığını konu alıyor. Mahkeme, sanığın adli para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulduğunu ve bu hatayı düzeltilmesi gerektiğini tespit ederek, ilgili hükümleri değiştirip verilen kararı bozarak yargılamayı yeniden başlattı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin olunan adli para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle verilen kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Kısmi iadenin temyiz dışı sanık ... tarafından yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu konudaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın tekerrüre esas alınan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2004 günlü, 2004/572 Esas, 2004/991 Karar sayılı ilamının, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle mahkumiyetine ilişkin olup, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başka bir hükümlülük kararının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, 2- Kabul ve uygulamaya göre de; Mala zarar verme suçundan tayin olunan adli para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin olunan adli para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle verilen kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Kısmi iadenin temyiz dışı sanık ... tarafından yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu konudaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın tekerrüre esas alınan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2004 günlü, 2004/572 Esas, 2004/991 Karar sayılı ilamının, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle mahkumiyetine ilişkin olup, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başka bir hükümlülük kararının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, 2- Kabul ve uygulamaya göre de; Mala zarar verme suçundan tayin olunan adli para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.