Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12779 K.2018/15027
Özet: Mahkeme, 11/04/2014 tarihli duruşmada sanığın gerçek adresine tebligat yapılamadığını belirterek, 24/11/2015 tarihli Anayasa Mahkemesi kararına dayalı olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaliyle ilgili hak yoksunluklarını infaz aşamasında değerlendirilmek üzere 06/12/2018’de oybirliğiyle temyiz itirazlarının reddi ve hükümlerin onamını kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa gerekçeli kararın, 11/04/2014 tarihli duruşmada bildirdiği son adresine tebligat yapılamaması üzerine ‘... Mahallesi, ... Caddesi, No:107, İç kapı no:21, ...’ olan MERNİS adresi yerine, ‘... Mahallesi, ... Caddesi, No:29, İç kapı no:21, ...’ şeklindeki başa bir adrese tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa gerekçeli kararın, 11/04/2014 tarihli duruşmada bildirdiği son adresine tebligat yapılamaması üzerine ‘... Mahallesi, ... Caddesi, No:107, İç kapı no:21, ...’ olan MERNİS adresi yerine, ‘... Mahallesi, ... Caddesi, No:29, İç kapı no:21, ...’ şeklindeki başa bir adrese tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.