Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/7301 K.2018/2295
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza MahkemesiSUÇ : Hrısızlık, mala zarar verme
**HÜKÜM:** MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü:1-Sanıklar hakkındaki mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,2-Sanıklar hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Olay tutanağı ve sanık savunmasına göre eylemin 02:00 sıralarında gerçekleştiği, böylece hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği anlaşılmakla; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
**HÜKÜM:** MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü:1-Sanıklar hakkındaki mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,2-Sanıklar hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Olay tutanağı ve sanık savunmasına göre eylemin 02:00 sıralarında gerçekleştiği, böylece hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği anlaşılmakla; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.