Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5875 K.2018/1429
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ... müdafiine 07.04.2014 günlü ek kararın tebliğ edildiğine ilişkin dosyada tebligat belgesi bulunmadığından temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin itiraza tabi karara yasal süresinden sonra yapmış olduğu itiraz isteminin reddine dair 07/04/2014 gün ve 2013/743- 2014/178 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinde ve itiraz üzerine verilen karar kesin olup temyizi mümkün olmadığından bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddine ilişkin hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ... ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın soruşturma evresinde etkin pişmanlık göstererek katılanın zararını gidermesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden aynı maddenin 2. fıkrası ile indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ... müdafiine 07.04.2014 günlü ek kararın tebliğ edildiğine ilişkin dosyada tebligat belgesi bulunmadığından temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin itiraza tabi karara yasal süresinden sonra yapmış olduğu itiraz isteminin reddine dair 07/04/2014 gün ve 2013/743- 2014/178 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinde ve itiraz üzerine verilen karar kesin olup temyizi mümkün olmadığından bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddine ilişkin hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ... ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın soruşturma evresinde etkin pişmanlık göstererek katılanın zararını gidermesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden aynı maddenin 2. fıkrası ile indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.