Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37912 K.2017/6364
Özet: Uyuşmazlık, 0274 sayılı Ceza Kanunu kapsamında hırsızlıkla ilgili verilen hapis cezasının 1/6 oranında indiriminin yandan tebliğ edilmeden yapılan ek karar sonrası yürütülmesiyle ilgili temyiz başvurusu; mahkeme, ek kararın geçersiz olduğunu bildirdi ve temyiz itirazını kabul ederek asıl kararı (3 yıl hapis) geçersiz kılarak 2 yıl 6 ay hapis cezasını onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yokluğunda hüküm verilen ve tebligat sırasında başka suçtan İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...’a, “5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca okunup anlatılmadan” yapılan hükmün tebliği işlemlerinin geçersiz olduğu halde, hükmün temyiz edilmediğinden bahisle 28.02.2014 tarihinde kesinleştirildiği, bilahare infaz savcılığının talebi üzerine mahkemece 24.03.2014 tarihli ek kararla “3 yıl hapis cezasından TCK’nın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim sonucu 2 yıl 6 ay yerine, sehven 6 ay hapis cezası olarak karara geçtiğinden, sanık hakkındaki infazın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak yapılmasına” karar verildiği, bu ek kararın sanığa 01.04.2014 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanık tarafından 04.04.2014 tarihinde itiraz edildiği ve İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından “24.03.2014 tarihli ek kararın esas hükmü değiştiren nitelikte olduğu, temyiz yasa yoluna tabi olduğundan karar verilmesine yer olmadığına” dair karar vermesi nedeniyle dosyanın Yargıtaya gönderildiği anlaşılmakla;
Hükmün bünyesine dahil olan ve ancak temyiz ya da kanun yararına bozma yasa yolları ile düzeltilme ya da eleştirilme olanağı bulunan hükümdeki hataların, 5275 sayılı Yasa’nın 98. maddesi uyarınca mahkemeden alınacak bir ek kararla giderilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek, 24.03.2014 tarihli ek kararın ve sonrasında yapılan tüm işlemlerin hukuken geçersiz olması nedeniyle ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle sanığın 01.04.2014 tarihli temyiz isteminin asıl karara yönelik ve süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
TCK’nın 142/1-c maddesi gereğince tayin olunan temel ceza üzerinden aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca uygulanan indirimin 1/6 oranında uygulandığının açıkça gösterilmesi nedeniyle hükümdeki sonuç ceza hatasının, "uygulama hatası" niteliğinde olmadığı gibi, cezanın bir kısmının yazımının unutulması gibi bir "maddi hata" kapsamında da kalmadığı, dolayısıyla hatalı sonuç cezanın hesaplama hatasından kaynaklandığı ve bu şekilde eksik ceza tayininin kazanılmış hakka konu teşkil edeceğinden, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesi gereğince tayin olunan 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis yerine, hesap hatası yapılarak 6 ay hapis şeklinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yokluğunda hüküm verilen ve tebligat sırasında başka suçtan İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...’a, “5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca okunup anlatılmadan” yapılan hükmün tebliği işlemlerinin geçersiz olduğu halde, hükmün temyiz edilmediğinden bahisle 28.02.2014 tarihinde kesinleştirildiği, bilahare infaz savcılığının talebi üzerine mahkemece 24.03.2014 tarihli ek kararla “3 yıl hapis cezasından TCK’nın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim sonucu 2 yıl 6 ay yerine, sehven 6 ay hapis cezası olarak karara geçtiğinden, sanık hakkındaki infazın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak yapılmasına” karar verildiği, bu ek kararın sanığa 01.04.2014 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanık tarafından 04.04.2014 tarihinde itiraz edildiği ve İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından “24.03.2014 tarihli ek kararın esas hükmü değiştiren nitelikte olduğu, temyiz yasa yoluna tabi olduğundan karar verilmesine yer olmadığına” dair karar vermesi nedeniyle dosyanın Yargıtaya gönderildiği anlaşılmakla;
Hükmün bünyesine dahil olan ve ancak temyiz ya da kanun yararına bozma yasa yolları ile düzeltilme ya da eleştirilme olanağı bulunan hükümdeki hataların, 5275 sayılı Yasa’nın 98. maddesi uyarınca mahkemeden alınacak bir ek kararla giderilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek, 24.03.2014 tarihli ek kararın ve sonrasında yapılan tüm işlemlerin hukuken geçersiz olması nedeniyle ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle sanığın 01.04.2014 tarihli temyiz isteminin asıl karara yönelik ve süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
TCK’nın 142/1-c maddesi gereğince tayin olunan temel ceza üzerinden aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca uygulanan indirimin 1/6 oranında uygulandığının açıkça gösterilmesi nedeniyle hükümdeki sonuç ceza hatasının, "uygulama hatası" niteliğinde olmadığı gibi, cezanın bir kısmının yazımının unutulması gibi bir "maddi hata" kapsamında da kalmadığı, dolayısıyla hatalı sonuç cezanın hesaplama hatasından kaynaklandığı ve bu şekilde eksik ceza tayininin kazanılmış hakka konu teşkil edeceğinden, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesi gereğince tayin olunan 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis yerine, hesap hatası yapılarak 6 ay hapis şeklinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.