Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37647 K.2017/2452
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının temyiz edilmesi. Mahkeme sonucu: Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin itirazı reddetmesine ve Asliye Ceza Mahkemesi’nin de aynı kararı onaylayarak sanıkların mahkumiyetini sürdürmeye karar vermesine hükmedildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı sanıkların kararı temyiz ettiğine dair dilekçe verdiği, dosya içeriğinden, Mahkemece, bu istemin itiraz talebi olarak kabul edilerek itirazın incelenmek üzere dosyanın Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2013 tarih, 2013/ 1463 D. İş sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'nın itirazının reddine kesin olarak karar verildiği, buna göre, temyiz incelemesinin kapsamının, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Kayseri ili İncesu ilçesi Özel İdaresi müdür vekili olan katılanın anlatımı, tanık ...'ın anlatımı ve 28.07.2012 tarihli kolluk olay yeri tespit tutanağına göre, olay yerinin gölet kenarında özel idareye ait pencereleri demir malzeme ile kapatılmış bina olmakla birlikte binanın boş ve kullanılmayan bina olup, binada herhangi bir faaliyetin gerçekleştirilmediği gibi suça konu çelik kapı, kalorifer kazanı ızgara demirlerinin suç tarihinde kamu yararına veya kamu hizmetine tahsis edilen eşya niteliğinde de olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı sanıkların kararı temyiz ettiğine dair dilekçe verdiği, dosya içeriğinden, Mahkemece, bu istemin itiraz talebi olarak kabul edilerek itirazın incelenmek üzere dosyanın Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2013 tarih, 2013/ 1463 D. İş sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'nın itirazının reddine kesin olarak karar verildiği, buna göre, temyiz incelemesinin kapsamının, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Kayseri ili İncesu ilçesi Özel İdaresi müdür vekili olan katılanın anlatımı, tanık ...'ın anlatımı ve 28.07.2012 tarihli kolluk olay yeri tespit tutanağına göre, olay yerinin gölet kenarında özel idareye ait pencereleri demir malzeme ile kapatılmış bina olmakla birlikte binanın boş ve kullanılmayan bina olup, binada herhangi bir faaliyetin gerçekleştirilmediği gibi suça konu çelik kapı, kalorifer kazanı ızgara demirlerinin suç tarihinde kamu yararına veya kamu hizmetine tahsis edilen eşya niteliğinde de olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.