Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/30501 K.2017/3353
Özet: Uyuşmazlık, sanığın mağdurla kurgulanmış bir telefon numarası ve para takası sırasında telefonunu zorla alarak hırsızlık yapıp yetkisiz cüzdanı çaldığı iddiasına dayanmaktadır; mahkeme, sanığın suçlamayı kabul etmediğini ve olayın detaylarını yeterince araştırılmadığını belirterek hırsızlık suçunu kanıtlayamadığını özetlemiştir. Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verirken, temyiz itirazlarının yerinde görülmediğini ve yargılamanın eksik olduğu gerekçesiyle mahkumiyet kararını gözden geçirerek değiştirmemiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık aşamalarda alınan savunmalarında hayatında hiç Iğdır iline gitmediğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi karşısında, yaşlı olan mağdurun fotoğraf üzerinden ve bilgisayar ekranından yapmış olduğu teşhislerin yetersiz kalacağı, mağdurun soruşturma evresinde sanığın dış görünümüyle ilgili verdiği eşgal bilgilerinin doğru olup olmadığının belirlenmesi açısından sanığın mağdurla aynı duruşmada hazır bulundurulmaları, sanık ile mağdurun yüzleştirilmesi sağlandıktan sonra, ayrıca sanığın cep telefonu kullanıp kullanmadığı, cep telefonunun olay yerinden sinyal verip vermediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, belirtilen hususlarda kovuşturma genişletilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
2-Sanığın olay günü gündüz vakti yaya olarak yürümekte olan müştekinin yanına yaklaşarak müştekiye hitaben "delikanlı ne yapıyor" dediği, müştekinin de benim oğlum yok demesi üzerine biliyorum ben damadını sordum gelmedi buraya dediği, müştekinin kendisine hangisini soruyorsun dediği, sanığın da büyük olanı dediği, müştekinin "...'i mi" dediği, sanığın da evet diyerek müştekiyi onayladığı, sanığın müştekiye "ben kuyumcu ... ustayım senin damadın ...'e 150 TL borcum var ben sana vereyim sen parayı ona ver" dediği ve cebinden bir deste para çıkarıp içerisinden 200 TL' sini müştekiye verdiği, 150 TL borç olduğu için 50 TL sini kendisine vermek üzere gömleğinin sol ön cebinden 50 TL çıkarıp verirken sanığın kendisine bir kalem ver telefonumu yazayım, damadına verirsin diyerek müştekinin yeleğinin sol cebinde bulunan içerisine para koyduğu ruhsat şeklindeki cüzdanını çıkardığı, telefon numarasını yazacağı kağıdı bu cüzdanın üzerine koyarak telefon numarasını yazdığı, daha sonra müştekiye vazgeçtiğini söylerek cüzdanı tekrar kendi eliyle müştekinin cebine koyduğu, müştekiye verdiği 200 TL parayı da alarak ben veririm dediği ve oradan uzaklaştığı, müştekinin, sanığın hareketlerinden şüphelenmesi üzerine cüzdanını kontrol ettiği, yaptığı kontrolde cüzdanında bulunan 1000 TL paranın yerinde olmadığını fark etmesi" biçiminde gerçekleştiği iddia edilen olayla lgili olarak, sanığın müştekiye ait cüzdanı yeleğinin sol cebinden rızası dışında alması durumunda eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesi kapsamında, telefon numarasını yazma suretiyle cüzdanı rızasıyla alarak içinden parayı alması durumunda eyleminin aynı Yasa'nın 141/1 maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususunun tartışılması ve değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık aşamalarda alınan savunmalarında hayatında hiç Iğdır iline gitmediğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi karşısında, yaşlı olan mağdurun fotoğraf üzerinden ve bilgisayar ekranından yapmış olduğu teşhislerin yetersiz kalacağı, mağdurun soruşturma evresinde sanığın dış görünümüyle ilgili verdiği eşgal bilgilerinin doğru olup olmadığının belirlenmesi açısından sanığın mağdurla aynı duruşmada hazır bulundurulmaları, sanık ile mağdurun yüzleştirilmesi sağlandıktan sonra, ayrıca sanığın cep telefonu kullanıp kullanmadığı, cep telefonunun olay yerinden sinyal verip vermediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, belirtilen hususlarda kovuşturma genişletilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
2-Sanığın olay günü gündüz vakti yaya olarak yürümekte olan müştekinin yanına yaklaşarak müştekiye hitaben "delikanlı ne yapıyor" dediği, müştekinin de benim oğlum yok demesi üzerine biliyorum ben damadını sordum gelmedi buraya dediği, müştekinin kendisine hangisini soruyorsun dediği, sanığın da büyük olanı dediği, müştekinin "...'i mi" dediği, sanığın da evet diyerek müştekiyi onayladığı, sanığın müştekiye "ben kuyumcu ... ustayım senin damadın ...'e 150 TL borcum var ben sana vereyim sen parayı ona ver" dediği ve cebinden bir deste para çıkarıp içerisinden 200 TL' sini müştekiye verdiği, 150 TL borç olduğu için 50 TL sini kendisine vermek üzere gömleğinin sol ön cebinden 50 TL çıkarıp verirken sanığın kendisine bir kalem ver telefonumu yazayım, damadına verirsin diyerek müştekinin yeleğinin sol cebinde bulunan içerisine para koyduğu ruhsat şeklindeki cüzdanını çıkardığı, telefon numarasını yazacağı kağıdı bu cüzdanın üzerine koyarak telefon numarasını yazdığı, daha sonra müştekiye vazgeçtiğini söylerek cüzdanı tekrar kendi eliyle müştekinin cebine koyduğu, müştekiye verdiği 200 TL parayı da alarak ben veririm dediği ve oradan uzaklaştığı, müştekinin, sanığın hareketlerinden şüphelenmesi üzerine cüzdanını kontrol ettiği, yaptığı kontrolde cüzdanında bulunan 1000 TL paranın yerinde olmadığını fark etmesi" biçiminde gerçekleştiği iddia edilen olayla lgili olarak, sanığın müştekiye ait cüzdanı yeleğinin sol cebinden rızası dışında alması durumunda eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesi kapsamında, telefon numarasını yazma suretiyle cüzdanı rızasıyla alarak içinden parayı alması durumunda eyleminin aynı Yasa'nın 141/1 maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususunun tartışılması ve değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.