Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/27803 K.2016/6684
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 141/1 maddesi kapsamında uygulanması gerektiğini belirterek, sanığın telefon alıp satma eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyet kararı “kabul” etti, 11/04/2016 tarihli oybirliğiyle kararla sonuçlandı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Değişen suç vasfı nedeniyle hırsızlık suçundan mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde, aynı binada ikamet eden komşusu katılanın evine giderek, katılana ait telefonu kısa bir süre kullanmak için alıp daha sonra satması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Değişen suç vasfı nedeniyle hırsızlık suçundan mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde, aynı binada ikamet eden komşusu katılanın evine giderek, katılana ait telefonu kısa bir süre kullanmak için alıp daha sonra satması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.