Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/25609 K.2016/5965
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, hırsızlık ve mala zara verme suçlarından dolayı suça sürüklenen çocuğa verilen mahkumiyet hükmünün temyiz itirazlarının incelenmesi; (2) Mahkeme, hem mala zarar verme hem de hırsızlık suçlarına ilişkin mahkumiyet kararlarını bozmadan, temyizlerin reddiyle birlikte kararın kesinleşmesini onayladı.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...
SUÇ: Hırsızlık, mala zara verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusu ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, bu suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da kesin nitelikte mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle, bu hüküm açısından kanun yararına bozma yoluna başvrulmasının mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tüm dosya içeriğinden hırsızlık olayının saat 01.00-04.00 sıralarında gerçekleştiğinin, gece vaktinin ise saat 5.53'te sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince gece vakti işlendiği ve aynı Kanun'un 143/1. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...
SUÇ: Hırsızlık, mala zara verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusu ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, bu suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da kesin nitelikte mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle, bu hüküm açısından kanun yararına bozma yoluna başvrulmasının mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tüm dosya içeriğinden hırsızlık olayının saat 01.00-04.00 sıralarında gerçekleştiğinin, gece vaktinin ise saat 5.53'te sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince gece vakti işlendiği ve aynı Kanun'un 143/1. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.