Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/5385 K.2013/28935
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek tebliğnamedeki bu yöndeki bozma görüşü benimsenmemiş, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/3. maddesi gereğince hakaret suçu yönünden kanun maddelerindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmemesi oluşa ve dosya içeriğine göre hakaret olayının yol üzerinde meydana geldiğinin anlaşılması karşısında aleniyet unsurunun mevcut olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 125. maddesinin 4. fıkrasının uygulanmaması, aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi nedeniyle TCK.nın 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerine göre ceza belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek tebliğnamedeki bu yöndeki bozma görüşü benimsenmemiş, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/3. maddesi gereğince hakaret suçu yönünden kanun maddelerindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmemesi oluşa ve dosya içeriğine göre hakaret olayının yol üzerinde meydana geldiğinin anlaşılması karşısında aleniyet unsurunun mevcut olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 125. maddesinin 4. fıkrasının uygulanmaması, aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi nedeniyle TCK.nın 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerine göre ceza belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.