Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28812 K.2014/9873
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü;Soruşturma evresi için tayin edilen müdafiinin görevinin soruşturma evresiyle sınırlı olup, bu görevin kamu davası açılmasıyla sona ereceği, ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.3.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum olmayan sanığın 16.12.2010 tarihli oturumda savunmasını kendisinin yapacağını müdafii istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; sanığın yokluğunda verilen 31.05.2012 tarihli kararın sanığın savunması sırasında bildirdiği adrese 19.06.2012 tarihinde tebliğ olunduğu, sanığın tebliğ tarihinde askerde olması nedeniyle iade edildiği, 05.07.2012 tarihinde aynı adrese Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek sanığa yeniden usulüne uygun olarak tebligat yapılarak tebellüğ belgesiyle verilmesi halinde temyiz dilekçeside eklendikten sonra incelenmek üzere iadenin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü;Soruşturma evresi için tayin edilen müdafiinin görevinin soruşturma evresiyle sınırlı olup, bu görevin kamu davası açılmasıyla sona ereceği, ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.3.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum olmayan sanığın 16.12.2010 tarihli oturumda savunmasını kendisinin yapacağını müdafii istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; sanığın yokluğunda verilen 31.05.2012 tarihli kararın sanığın savunması sırasında bildirdiği adrese 19.06.2012 tarihinde tebliğ olunduğu, sanığın tebliğ tarihinde askerde olması nedeniyle iade edildiği, 05.07.2012 tarihinde aynı adrese Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek sanığa yeniden usulüne uygun olarak tebligat yapılarak tebellüğ belgesiyle verilmesi halinde temyiz dilekçeside eklendikten sonra incelenmek üzere iadenin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.