Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/21414 K.2013/4028
Özet: (1) Uyuşmazlık, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca yapılan tebligatın en yakın komşuya bildirilmemesi nedeniyle usulsüzlük iddiası ve hırsızlık suçundan sanıkların mahkumiyet kararının temyiz edilmesiyle ilgilidir. (2) Mahkeme, tebligatın usulsüzlüğünü kabul ederek temyiz istemlerini yasal sürede bulundurmuş, ancak hırsızlık suçunun kanıtlanmasıyla ilgili eksiklikleri ve cezadan artırım yapılırken yeterli gerekçe gösterilmemesini dikkate alarak kararın bozulmasına hükmederek yeni bir mahkumiyet kararı vermiştir.
Tebliğname No: 2 - 2012/134266
MAHKEMESİ: Genç Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 20/10/2011
NUMARASI: 2011/9 (E) ve 2011/84 (K)
SUÇ: Hırsızlık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ise, tebligat evrakı o yerin muhtar veya ihtiyat heyeti azasından birine imza mukabilinde teslim edilip muhatabın kapısına ihbarname yapıştırılması, durumun muhatabın komşusuna bildirilmesi gerektiği halde; sanıklara 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre, 30/11/2011 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği, en yakın komşusuna haber verilmemesi nedeniyle usulsüz olduğundan öğrenme üzerine 10/01/2012 tarihinde hükmü temyiz eden sanıkların temyiz istemlerinin yasal süresinde olduğu kabul edilerek sanıkların eski hale getirme isteminin kabulüne ve temyiz istemlerinin reddine ilişkin 20/01/2012 tarihli ek kararların kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıkların aşamalardaki tutarlı savunmalarında hırsızlık suçunu işlemediklerini belirtmeleri, yakınanın ise, sanıklar ile aynı yerde kalmaları nedeniyle suça konu cüzdanını sanıkların çalmış olabileceklerini zannederek iddiada bulunması, suça konu cüzdanının, yakınanın zaman zaman oturduğu anlaşılan kahvehanenin önünde tanık Abdullah tarafından bulunması, tanık Metin'in, sanık Mesut'un yüklenen suçu kabul ettiğine ilişkin anlatımının, aynı araç içerisinde bulunan tanık Yılmaz tarafından doğrulanmaması karşısında; sanıkların yükletilen suçu işlediklerine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, mahkumiyete yeter nitelikte kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınırından artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Mesut, sanık Mesut ve Mehmet müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Genç Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 20/10/2011
NUMARASI: 2011/9 (E) ve 2011/84 (K)
SUÇ: Hırsızlık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ise, tebligat evrakı o yerin muhtar veya ihtiyat heyeti azasından birine imza mukabilinde teslim edilip muhatabın kapısına ihbarname yapıştırılması, durumun muhatabın komşusuna bildirilmesi gerektiği halde; sanıklara 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre, 30/11/2011 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği, en yakın komşusuna haber verilmemesi nedeniyle usulsüz olduğundan öğrenme üzerine 10/01/2012 tarihinde hükmü temyiz eden sanıkların temyiz istemlerinin yasal süresinde olduğu kabul edilerek sanıkların eski hale getirme isteminin kabulüne ve temyiz istemlerinin reddine ilişkin 20/01/2012 tarihli ek kararların kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıkların aşamalardaki tutarlı savunmalarında hırsızlık suçunu işlemediklerini belirtmeleri, yakınanın ise, sanıklar ile aynı yerde kalmaları nedeniyle suça konu cüzdanını sanıkların çalmış olabileceklerini zannederek iddiada bulunması, suça konu cüzdanının, yakınanın zaman zaman oturduğu anlaşılan kahvehanenin önünde tanık Abdullah tarafından bulunması, tanık Metin'in, sanık Mesut'un yüklenen suçu kabul ettiğine ilişkin anlatımının, aynı araç içerisinde bulunan tanık Yılmaz tarafından doğrulanmaması karşısında; sanıkların yükletilen suçu işlediklerine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, mahkumiyete yeter nitelikte kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınırından artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Mesut, sanık Mesut ve Mehmet müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.