Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/20113 K.2013/17595
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın hırsızlık suçu nedeniyle verilen cezanın infaz rejimi ve güvenlik tedbiri uygulamalarıyla ilgili temyiz talepleri; Mahkemenin sonucu: 21.01.2009 tebligatının usulsüzlüğü nedeniyle temyiz süresi içinde kabul edildi, ancak infaz rejiminde ve velayet hakkı güvenlik tedbirinde yapılan hatalar düzeltilerek karar bozuldu ve 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle onaylandı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
UYAP üzerindeki sanığa ait tutukluluk ve hükümlülük bilgilerine göre sanığın 03.02.2007 tarihinden 13.07.2010 tarihine kadar Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olup, sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğ tarihi olan 21.01.2009 tarihinde sanığın cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, yapılan 21.01.2009 günlü tebligatın usulsüz olduğu nazara alınarak sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu 03.07.2009 günlü temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin 6. ve 7. Fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından, sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK.nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturmasına rağmen, aynı kanunun 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, ceza süreleri aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’ nın 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK’ nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
UYAP üzerindeki sanığa ait tutukluluk ve hükümlülük bilgilerine göre sanığın 03.02.2007 tarihinden 13.07.2010 tarihine kadar Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olup, sanığın yokluğunda verilen kararın tebliğ tarihi olan 21.01.2009 tarihinde sanığın cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, yapılan 21.01.2009 günlü tebligatın usulsüz olduğu nazara alınarak sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu 03.07.2009 günlü temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin 6. ve 7. Fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından, sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK.nın 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturmasına rağmen, aynı kanunun 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, ceza süreleri aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’ nın 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK’ nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.