Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/18580 K.2013/4051
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... müdafiinin hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 Sayılı TCK.nun 58, 5275 Sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında mala zarar verme suçundan adli para cezasına hükmedildiği için, hükümlülük kararında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimlik serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı, ancak sanık hakkında hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde ayrı ayrı 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerekirken anılan hükümleri kapsayacak şekilde bir kez uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanması halinde atılı suçun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık, geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... müdafiinin hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 Sayılı TCK.nun 58, 5275 Sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında mala zarar verme suçundan adli para cezasına hükmedildiği için, hükümlülük kararında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimlik serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı, ancak sanık hakkında hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde ayrı ayrı 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerekirken anılan hükümleri kapsayacak şekilde bir kez uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanması halinde atılı suçun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.