Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/12477 K.2012/48484
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıklar F.. G.. ve N.. Y.’ın hırsızlık suçundan dolayı yargılanması sırasında savunma haklarının ihlali, tekerrür cezasının yanlış hesaplanması ve yargılama giderlerinin belirsiz tahsilatıydı. Mahkeme, bu eksiklikler nedeniyle kararını bozdu ve 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle temyiz itirazlarını kabul etti.
Tebliğname No : 6 - 2009/264968
**MAHKEMESİ:** Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi
**TARİHİ:** 31/03/2009
**NUMARASI:** 2007/210 (E) ve 2009/253 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanıklar F.. G.. ve N.. Y..’a ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK. nun 37/2. maddesinden artırım yapılarak CMK. nun 226/1. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanık N. Y.'ın tekerrüre esas nitelikteki Ünye Sulh Ceza Mahkemesinin 24.03.2004 gün ve 2002/496 esas sayılı ilamıyla sanığın müşteki M. D.’a yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 491/3. maddesi uyarınca 2 ay hapis ve müşteki M. A.’a yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 491/3. maddesi uyarınca 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve iki ayrı cezanın 765 sayılı TCK.nun 71.maddesine göre içtimaı ile sonuç cezanın 3 ay 10 hapis cezası olarak belirlendiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2.fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında,hükmedilmiş en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, içtimalı cezalardan hangisinin TCK.nun 58/6.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alındığının kararda gösterilmemesi,
3-Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, yargılama giderinin hangi sanıktan ne şekilde tahsil edileceği belirtilmeyerek, 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F.. G.. ve N.. Y..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
**MAHKEMESİ:** Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi
**TARİHİ:** 31/03/2009
**NUMARASI:** 2007/210 (E) ve 2009/253 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanıklar F.. G.. ve N.. Y..’a ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK. nun 37/2. maddesinden artırım yapılarak CMK. nun 226/1. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanık N. Y.'ın tekerrüre esas nitelikteki Ünye Sulh Ceza Mahkemesinin 24.03.2004 gün ve 2002/496 esas sayılı ilamıyla sanığın müşteki M. D.’a yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 491/3. maddesi uyarınca 2 ay hapis ve müşteki M. A.’a yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 491/3. maddesi uyarınca 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve iki ayrı cezanın 765 sayılı TCK.nun 71.maddesine göre içtimaı ile sonuç cezanın 3 ay 10 hapis cezası olarak belirlendiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2.fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında,hükmedilmiş en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, içtimalı cezalardan hangisinin TCK.nun 58/6.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alındığının kararda gösterilmemesi,
3-Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, yargılama giderinin hangi sanıktan ne şekilde tahsil edileceği belirtilmeyerek, 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar F.. G.. ve N.. Y..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.