Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/39126 K.2013/29933
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın hakaret suçundan mahkum edilmesi ve bu karara ilişkin denetimli serbestlik tedbiri ile velayet hakkı konularında yasal prosedürlerin ihlal edilmesiydi; Mahkeme, 16/12/2013 tarihli kararla, mahkumiyet kararını bozarak, infaz sonrası bir yıl süreyle denetimli serbestlik uygulamasını kaldırıp, sanığın alt soyu üzerindeki velayet hakkından yoksun bırakılma güvenlik tedbirini koşullu salıvermeye kadar sınırlamaya karar verdi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sabıkasına esas ilamlardan ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2007 tarih, 381-254 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu, aynı mahkemeye ait 19.10.2004 tarih, 480-621 sayılı ilamında verilen adli para cezasının ise 1412 sayılı CMUK'nın 305/son maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas olmadığı anlaşıldığından ve sanığa hükmolunan cezanın ertelenmemesine karar verilirken gösterilen gerekçe yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncelerine katılınmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmün 7. fıkrasında yer alan “sanığın cezasının infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağına”ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sabıkasına esas ilamlardan ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2007 tarih, 381-254 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu, aynı mahkemeye ait 19.10.2004 tarih, 480-621 sayılı ilamında verilen adli para cezasının ise 1412 sayılı CMUK'nın 305/son maddesi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas olmadığı anlaşıldığından ve sanığa hükmolunan cezanın ertelenmemesine karar verilirken gösterilen gerekçe yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncelerine katılınmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmün 7. fıkrasında yer alan “sanığın cezasının infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağına”ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.