Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/24767 K.2012/14059
Özet: Uyuşmazlık konusu, konut dokunulmazlığının ihlâli, hakaret ve kasten yaralama suçlarından dolayı sanıkların yargılamasında temyiz dilekçelerinin incelenmesiyle ilgiliydi; mahkeme, hakaret suçunda ceza vermekten vazgeçilmesinin 5271 sayılı CMK’nın 223/4. maddesine göre mümkün olmadığını belirterek kararını bozdu ve düzeltilmiş hâlde onayladı, konut dokunulmazlığı ihlali için temyiz dilekçesini reddederek hükmü onayladı, kasten yaralama suçunda ise temyiz itirazlarını yerinde bulup kararın bozulmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlâli, Hakaret, Kasten yaralama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden, tehdit suçundan sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
I-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza vermekten vazgeçilmesine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK’nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 5271 sayılı CMK’nın 223/4. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi bir zarar olduğu, olayda katılanın tazminat talebi olmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, kasten yaralama suçundan doğan maddi bir zararının da bulunmadığı, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, “sanığın müştekinin zararını karşılamaması göz önüne alınarak hakkında verilen hükmün 5271 sayılı yasanın 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılması halinde yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemeye kanaat gelmediğinden taktiren” biçimindeki gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlâli, Hakaret, Kasten yaralama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden, tehdit suçundan sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
I-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza vermekten vazgeçilmesine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 129/3. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK’nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 5271 sayılı CMK’nın 223/4. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi bir zarar olduğu, olayda katılanın tazminat talebi olmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, kasten yaralama suçundan doğan maddi bir zararının da bulunmadığı, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, “sanığın müştekinin zararını karşılamaması göz önüne alınarak hakkında verilen hükmün 5271 sayılı yasanın 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılması halinde yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemeye kanaat gelmediğinden taktiren” biçimindeki gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.