Yargıtay 19. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5372 K.2018/709
Özet: Yerel mahkemede 6831 sayılı Kanuna Aykırılık nedeniyle mahkumiyet kararı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01.05.2001 kararına göre kapsamlı inceleme sonucu 5326 sayılı Kanun’un 20. maddesi uyarınca zamanaşımının gerçekleştiği tespit edilerek, karara “bozma” karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.05.2001 gün ve 2001/3 – 63 – 82 sayılı kararında anlatılıp dairemizce de benimsenen içtihadına göre kurumuş orman ağacını kesme eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde düzenlenen kabahati oluşturması ve sanık savunması ile bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği ağacın, kesilmeden önce kuruyarak hayatını yitirmiş ağaç ile enkaz emvali olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile hüküm tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.05.2001 gün ve 2001/3 – 63 – 82 sayılı kararında anlatılıp dairemizce de benimsenen içtihadına göre kurumuş orman ağacını kesme eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde düzenlenen kabahati oluşturması ve sanık savunması ile bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği ağacın, kesilmeden önce kuruyarak hayatını yitirmiş ağaç ile enkaz emvali olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile hüküm tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.