Yargıtay19. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2606 K.2017/3526
Özet: (1) Uyuşmazlık, borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan mahkumiyetine ilişkin Ankara 10. İcra Ceza Mahkemesi kararının kanun yararına bozulması talebidir; (2) Mahkeme, talebi reddederek 18/04/2017 tarihli oybirliği kararıyla kararın bozulmamasına karar vermiştir.
Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...’in mahkumiyetine dair Ankara 10. İcra Ceza Mahkemesinin 21/04/2016 tarihli ve 2015/445 esas, 2016/132 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 11. İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2016 tarihli ve 2016/31 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/02/2017 gün ve 94660652-105-06-14465-2016 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2017 gün ve KYB.2017-12007 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, borçlu tarafından imzalanan taahhüt tutanağında son taksit tarihine kadar ödenecek faiz miktarının açıkça gösterilmediği dolayısıyla ödenecek toplam borç miktarının bütün fer'ileri ile birlikte hesaplanıp açıkça gösterilmemiş olması nedeniyle sanığın taahhüdünün hukuken geçersiz bulunduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
İncelenen dosyada Ankara 10. İcra Ceza Mahkemesinin 21/04/2016 tarihli ve 2015/445 esas, 2016/132 sayılı kararında ihbarnamede söz edildiği şekilde mahkumiyet kararı değil beraat kararı verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, borçlu tarafından imzalanan taahhüt tutanağında son taksit tarihine kadar ödenecek faiz miktarının açıkça gösterilmediği dolayısıyla ödenecek toplam borç miktarının bütün fer'ileri ile birlikte hesaplanıp açıkça gösterilmemiş olması nedeniyle sanığın taahhüdünün hukuken geçersiz bulunduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
İncelenen dosyada Ankara 10. İcra Ceza Mahkemesinin 21/04/2016 tarihli ve 2015/445 esas, 2016/132 sayılı kararında ihbarnamede söz edildiği şekilde mahkumiyet kararı değil beraat kararı verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.