Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/1621 K.2018/2437
Özet: İçtihat Metni Mahkemesinde, 18. Ceza Dairesi’nin 2018/1621 E. kararına karşı temyiz edilen ve yerel mahkemece uygulanan seçenek tedbirine çevrilen adli para cezasının, 5275 sayılı Kanun uyarınca infaza yönelik ek kararların itirazına uygun olmadığını belirten mahkeme, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesine göre hükümlü çocuğun isteklerini reddederek, CMK 264. maddenin göz önünde bulundurulmasıyla itiraz kabul ederek mahallenin yerine getirilmesini ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesini kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM: Yerine getirilmeyen seçenek yaptırımının adli para cezasına çevrilmesine
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya görüşüldü:
Hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’nın 50/1-f maddesi uyarınca seçenek tedbirine çevrilmesine ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmemesi nedeniyle, infaza yönelik olarak verilen ek kararlara karşı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraz tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, hükümlü suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK'nın 264. maddesi gözetilerek hükümlü suça sürüklenen çocuğun isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM: Yerine getirilmeyen seçenek yaptırımının adli para cezasına çevrilmesine
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya görüşüldü:
Hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’nın 50/1-f maddesi uyarınca seçenek tedbirine çevrilmesine ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmemesi nedeniyle, infaza yönelik olarak verilen ek kararlara karşı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraz tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, hükümlü suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK'nın 264. maddesi gözetilerek hükümlü suça sürüklenen çocuğun isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.