Yargıtay18. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/611 K.2017/9678
Özet: Uyuşmazlık, sanığın görevini yapmamak için direnme ve hakaret suçlarından yargılandığı ve iki ayrı karara karşı temyiz başvurusu üzerine dolayısıyla temyiz davası açılmasıdır. Mahkeme, hakaret suçundaki temyiz talebini reddederek kararın yerinde kalmasını, görevi yapmamak için direnme suçundaki temyizi ise hukuki gerekçelerle kabul ederek, açılan dilekçeyi bozmayı ve hâlâ devam eden yargılamayı esas/hüküm mahkemesine göndermeyi kararlaştırmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanığın, haciz tutanağı düzenleneceği sırada, dosyayı ve hazırlanmakta olan haciz tutanağı'nı müşteki İcra müdür yardımcısı ...'ın elinden aldığı, dosya ile birlikte yırtmaya çalıştığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin sadece müştekilerden Yılmaz’a yönelik olduğu, olayın devamında sanığın, müştekilere yönelik “beni şikayet ederseniz, bana tecavüz ettiler beni dövdüler derim” şeklindeki sözlerinin de ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli ve yeterli olmadığından, tehdit olarak değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanunun 43/2. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza belirlenmesi,
b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,
Bozmayı gerektirdiğinden, ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanığın, haciz tutanağı düzenleneceği sırada, dosyayı ve hazırlanmakta olan haciz tutanağı'nı müşteki İcra müdür yardımcısı ...'ın elinden aldığı, dosya ile birlikte yırtmaya çalıştığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin sadece müştekilerden Yılmaz’a yönelik olduğu, olayın devamında sanığın, müştekilere yönelik “beni şikayet ederseniz, bana tecavüz ettiler beni dövdüler derim” şeklindeki sözlerinin de ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli ve yeterli olmadığından, tehdit olarak değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanunun 43/2. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza belirlenmesi,
b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,
Bozmayı gerektirdiğinden, ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.