Yargıtay18. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/8574 K.2018/5672
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi'nin vazgeçen 18. Ceza Dairesi 2016/8574 E., 2018/5672 K. kararı, kötü muamele suçunun unsurlarının yetersizliği ve TCK 232/6. maddesine uyumsuzluk iddiaları nedeniyle bozulmuş ve dosya esas-hüküm mahkemesine gönderilmiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kötü muamele
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK'nın 232. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun oluşması için mağdura yönelik fiillerin süreklilik arz etmesi ve Kanunda düzenlenen yaralama, tehdit, hakaret gibi fiillerden farklılaşmasının gerektiği, her türlü kötü muamelenin bu suçun oluşmasını olanaklı kılmayacağı, yarı aç veya susuz bırakma, uyku uyutmama, çıplak gezdirme, sürekli alay etme, zor koşullarda çalışmaya mecbur bırakma gibi eylemlerin bu suça örnek olabileceği göz önüne alınmalıdır.
Somut olayda, sanığın, pazar yerinde tartıştığı eşi mağdura bağırıp, pazar arabasını yere vurmak suretiyle kırması biçiminde gerçekleşen eylemlerinin, yukarıda bahsi geçen ve yüklenen suçu oluşturabilecek eylemlerden olmadığı gibi, süreklilik de arz etmediğinin anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,
2-Kabule göre de; cezanın belirlenmesi sırasında, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kötü muamele
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK'nın 232. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun oluşması için mağdura yönelik fiillerin süreklilik arz etmesi ve Kanunda düzenlenen yaralama, tehdit, hakaret gibi fiillerden farklılaşmasının gerektiği, her türlü kötü muamelenin bu suçun oluşmasını olanaklı kılmayacağı, yarı aç veya susuz bırakma, uyku uyutmama, çıplak gezdirme, sürekli alay etme, zor koşullarda çalışmaya mecbur bırakma gibi eylemlerin bu suça örnek olabileceği göz önüne alınmalıdır.
Somut olayda, sanığın, pazar yerinde tartıştığı eşi mağdura bağırıp, pazar arabasını yere vurmak suretiyle kırması biçiminde gerçekleşen eylemlerinin, yukarıda bahsi geçen ve yüklenen suçu oluşturabilecek eylemlerden olmadığı gibi, süreklilik de arz etmediğinin anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,
2-Kabule göre de; cezanın belirlenmesi sırasında, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.