Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/25690 K.2016/4975
Özet: Mahkeme, imar kirliliği ve mühür bozma suçlamalarının TCK 184/4, 43 maddeleriyle uyuşmadığını, mücavir alan içinde bulunduğunu ve hukukî sorumluluğun belirlenmediğini belirterek 2015/25690 E. ve 2016/4975 K. kararını bozdu, dosyayı esas mahkemeye geri göndererek yeniden hüküm kurma kararı aldı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;
Ancak;
1- Mühür bozma eyleminin bir defa gerçekleşmesi karşısında TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2- TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacak olması ve 08.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda da söz konusu yerin mücavir alan içinde olduğunun belirtilmesi karşısında; suça konu yapının mücavir alan ya da özel imar rejimine tabi yerler içinde kalıp kalmadığı şüpheye yer vermeyecek biçimde (3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri de dahil) saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;
Ancak;
1- Mühür bozma eyleminin bir defa gerçekleşmesi karşısında TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2- TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacak olması ve 08.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda da söz konusu yerin mücavir alan içinde olduğunun belirtilmesi karşısında; suça konu yapının mücavir alan ya da özel imar rejimine tabi yerler içinde kalıp kalmadığı şüpheye yer vermeyecek biçimde (3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri de dahil) saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.