Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/25417 K.2017/7835
Özet: İmar kirliliği suçlamasını içeren temyiz başvurusunda, Asliye Ceza Mahkemesi'nin mahkumiyet kararı, TCK 184/4. maddesinin belediye sınırı kapsamındaki uygulanmaması nedeniyle eksik inceleme hatası yapıldığını belirterek bozuldu ve dosya esas mahkemeye gönderildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması nedeniyle, suça konu yerin belediye mücavir ve sorumluluk alanı içinde kaldığı, ancak orman köyü olduğunun belirtilmesi ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun Geçici ek 2. maddesinde orman köylerinin imar bakımından büyükşehir belediyesinin mücavir alanı sayıldığının ifade edilmesi karşısında, orman bilirkişinin katılımı ile yapılacak keşif sonucu suça konu yerin orman alanı olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanması ve bu yerin özel imar rejimine tabi olup olmadığının tespitinden sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere, dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması nedeniyle, suça konu yerin belediye mücavir ve sorumluluk alanı içinde kaldığı, ancak orman köyü olduğunun belirtilmesi ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun Geçici ek 2. maddesinde orman köylerinin imar bakımından büyükşehir belediyesinin mücavir alanı sayıldığının ifade edilmesi karşısında, orman bilirkişinin katılımı ile yapılacak keşif sonucu suça konu yerin orman alanı olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanması ve bu yerin özel imar rejimine tabi olup olmadığının tespitinden sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere, dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.