Yargıtay 18. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/11092 K.2016/853
Özet: Uyuşmazlık, sanığın yaralama ve hakaret suçlarından dolayı verilen mahkeme kararının temyiz edilmesi üzerineydi; Mahkeme, yaralama suçundan dolayı ceza verilmesine yer olmadığına hükmü onaylarken, hakaret suçunda da “ceza verilmesine yer olmadığına” karar vererek temyiz talebini reddetti.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
KATILANLAR: ..., ..., ..., ...
SUÇLAR: Yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanığa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz incelemesine gelince,
Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle ceza tayin edilmeden doğrudan TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken, aynı Kanunun 125/1. maddesi uyarınca önce ceza belirlenip, daha sonra ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından ceza tayinine ilişkin kısımların çıkarılması ve “ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
KATILANLAR: ..., ..., ..., ...
SUÇLAR: Yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanığa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz incelemesine gelince,
Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle ceza tayin edilmeden doğrudan TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken, aynı Kanunun 125/1. maddesi uyarınca önce ceza belirlenip, daha sonra ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından ceza tayinine ilişkin kısımların çıkarılması ve “ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.