Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/2183 K.2017/14073
Özet: Çocuk Mahkemesi tarafından hırsızlık suçundaki mahrumiyet kararı, Yargıtay'ın 2016/2593 kavgası uyarınca 142/1-e ve 168/1 maddelerinin uygulanamadığı gerekçesiyle, 16.11.2017 tarihli oybirliği kararla bozulmuş ve hüküm, cezası süresi 5320 sayılı Yasaya göre yeniden sıfırlanmış olarak geri gönderilmiştir.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 01.03.2016 tarih, 2015/11109 Esas ve 2016/2593 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca, suça sürüklenen çocuğun katılana ait inşaat alanında bulunan demir kalıpları aldığının kabulü karşısında, bu malzemelerin adet veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya vasfında olduğu ve eylemine uyan TCK’nın 142/1-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Suça sürüklenen çocuk tarafından çalınan 300 adet inşaat kalıbından 192 adedinin diğer sanık .. ... tarafından katılana soruşturma aşamasında iade edildiği ve bunun karşısında; suça sürüklenen çocuğun suçu ikrar edip bu durumu inkar etmemesi ile kısmi iadenin sağlanmış olması karşısında, vefat eden katılanın bu hususta beyanının alınamaması neticesinde TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 01.03.2016 tarih, 2015/11109 Esas ve 2016/2593 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca, suça sürüklenen çocuğun katılana ait inşaat alanında bulunan demir kalıpları aldığının kabulü karşısında, bu malzemelerin adet veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya vasfında olduğu ve eylemine uyan TCK’nın 142/1-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Suça sürüklenen çocuk tarafından çalınan 300 adet inşaat kalıbından 192 adedinin diğer sanık .. ... tarafından katılana soruşturma aşamasında iade edildiği ve bunun karşısında; suça sürüklenen çocuğun suçu ikrar edip bu durumu inkar etmemesi ile kısmi iadenin sağlanmış olması karşısında, vefat eden katılanın bu hususta beyanının alınamaması neticesinde TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.