Yargıtay17. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9544 K.2017/7046
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün ve 2007/9-7-2008/56 sayılı kararında açıklandığı üzere; zorunlu müdafiinin yüzüne karşı yapılmış olan tefhimin, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık hakkında hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında,
Sanık ...'in temyizinin süresinde olduğu, bu itibarla da, mahalli mahkemenin temyizin reddine dair hükmün yok hükmünde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Sanıkların, gündüz vakti müştekiye ait eve girerek hırsızlık yaptığı olayda, eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 59. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olduğu, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 27.06.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün ve 2007/9-7-2008/56 sayılı kararında açıklandığı üzere; zorunlu müdafiinin yüzüne karşı yapılmış olan tefhimin, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık hakkında hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında,
Sanık ...'in temyizinin süresinde olduğu, bu itibarla da, mahalli mahkemenin temyizin reddine dair hükmün yok hükmünde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Sanıkların, gündüz vakti müştekiye ait eve girerek hırsızlık yaptığı olayda, eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 59. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olduğu, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 27.06.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.