Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/9154 K.2018/5231
Özet: Mahkeme, 2016/9154 E. ve 2018/5231 K. başvurularında belirtilen hırsızlığa teşebbüs suçunun ilgili yasal maddelerle tutarlı işlendiğini, ancak 5237 sayılı Tıpk. yasa kapsamındaki 8 yıllık zamanaşımının 25‑12‑2006’da verilecek mahkumiyet kararından önce dolup tamamlandığını, dolayısıyla kuvvetli bir “bozma” gerekçesiyle öconu bozhunuz ve sanığın haklarında yürütülen kamu davasının “düşürülmesini” 16.04.2018 tarihli oybirliği kararıyla kararlaştırılamıştı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın belirlenemeyen bir zaman diliminde, hırsızlık yapmak amacıyla, şikayetçilerin balkonunu kullanarak evlerine girmek istediği sırada şikayetçi ... tarafından görülmesi üzerine olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61, 522, 81/1. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 35. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu, aynı Yasa'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, son kesen neden olan mahkumiyet kararının verildiği 25.12.2006 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın belirlenemeyen bir zaman diliminde, hırsızlık yapmak amacıyla, şikayetçilerin balkonunu kullanarak evlerine girmek istediği sırada şikayetçi ... tarafından görülmesi üzerine olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61, 522, 81/1. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 35. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu, aynı Yasa'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, son kesen neden olan mahkumiyet kararının verildiği 25.12.2006 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.