Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/8953 K.2018/10875
Özet: Anayasa Mahkemesi, Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının ve İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesi kararının temyiz yerine kabul edilip, 2015 tarihli TCK 53. madde (1)(b) iptal kararlarının uygulanmasının mümkün olduğu gerekçesiyle, sanığın hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet kararını ONANMASI ile 20.09.2018 tarihli kararını oybirliğiyle kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’ın adli sicil kaydında, daha ağır cezayı içeren Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2006 tarih, 2002/556 Esas ve 2006/275 Karar sayılı mahkûmiyetine ilişkin ilamın kesinleşme ve infaz şerhli onaylı bir örneğinin getirtilerek tekerrüre esas olup olmadığı araştırılmadan sanık hakkında yazılı şekilde İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/07/2011 tarih 2011/519 Esas 2011/1273 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’ın adli sicil kaydında, daha ağır cezayı içeren Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2006 tarih, 2002/556 Esas ve 2006/275 Karar sayılı mahkûmiyetine ilişkin ilamın kesinleşme ve infaz şerhli onaylı bir örneğinin getirtilerek tekerrüre esas olup olmadığı araştırılmadan sanık hakkında yazılı şekilde İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/07/2011 tarih 2011/519 Esas 2011/1273 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.