Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/5807 K.2016/7424
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: Mahkeme, 17. Ceza Dairesi’nin 2016/5807 E. ve 2016/7424 K. kararını 2015/400 ve 2015/415 başvurusuyla temyiz edilen hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme davasında kanunlara aykırı bulunarak, sanığın temyiz talebini reddederek, kararını ONANMA yoluyla finalize etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması nedeni ile kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.
Mahkeme kararının 19/06/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edildiği ve sanığın kararı CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 01/03/2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanık ...'in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 07/03/2016 tarih ve 2015/400 Esas, 2015/415 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması nedeni ile kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.
Mahkeme kararının 19/06/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edildiği ve sanığın kararı CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 01/03/2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanık ...'in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 07/03/2016 tarih ve 2015/400 Esas, 2015/415 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.