Yargıtay 16. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/4050 K.2016/6064
Özet: Mahkeme, sanık müdafisinin temyiz itirazlarını değerlendirdikten sonra hükümdeki tarih hatası, 5275/İNFAZ Kanunu maddelerine ilişkin iptaller ile adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapşe çevrileceği kararı nedeniyle kararın bozulmasına karar verdi.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Hükümlü veya tutuklunun kaçması
Hüküm: TCK'nın 292/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 04.05.2013 yerine 02.05.2013 olarak yazılması,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 7. fıkrasının (b) ve (c) bentlerinin, hükümden önce 09.01.2014 tarihli ve 28877 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 26.12.2013 tarih ve 2013/133 esas, 2013/169 sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
01.03.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile TCK’nın 50/6. maddesinde yer alan “yaptırımın” ibaresinin “tedbirin” olarak değiştirildiği, yine aynı kanunla 5275 sayılı Kanunun 106/10. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verileceği de gözetilerek, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Hükümlü veya tutuklunun kaçması
Hüküm: TCK'nın 292/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 04.05.2013 yerine 02.05.2013 olarak yazılması,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 7. fıkrasının (b) ve (c) bentlerinin, hükümden önce 09.01.2014 tarihli ve 28877 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 26.12.2013 tarih ve 2013/133 esas, 2013/169 sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
01.03.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile TCK’nın 50/6. maddesinde yer alan “yaptırımın” ibaresinin “tedbirin” olarak değiştirildiği, yine aynı kanunla 5275 sayılı Kanunun 106/10. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verileceği de gözetilerek, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.