Yargıtay16. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/1095 K.2016/5565
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Suç üstlenme, Taksirle yaralama
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 270/1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında, taksirle yaralama suçundan, zaman aşımı süresince dava açılması mümkün görülmekle;
Olay yerini gösteren güvenlik kamerası görüntülerinden aracın kim tarafından kullanıldığının belirlenememesi, tutanak tanıklarının kazayı yapan kişiyi görmediklerini belirtmeleri, katılanın olaydan bir ay kadar sonraki ifadesinde aracı kullanan kişinin tişörtünden tanıdığı ... olduğunu beyan etmesi dışında başkaca delil bulunmaması karşısında sanıkların savunmalarının aksine sanık ...'ın taksirle yaralama suçunu, sanık ...'un ise suç üstlenme suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gözetilmeden; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıkların yüklenen suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Suç üstlenme, Taksirle yaralama
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 270/1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında, taksirle yaralama suçundan, zaman aşımı süresince dava açılması mümkün görülmekle;
Olay yerini gösteren güvenlik kamerası görüntülerinden aracın kim tarafından kullanıldığının belirlenememesi, tutanak tanıklarının kazayı yapan kişiyi görmediklerini belirtmeleri, katılanın olaydan bir ay kadar sonraki ifadesinde aracı kullanan kişinin tişörtünden tanıdığı ... olduğunu beyan etmesi dışında başkaca delil bulunmaması karşısında sanıkların savunmalarının aksine sanık ...'ın taksirle yaralama suçunu, sanık ...'un ise suç üstlenme suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gözetilmeden; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıkların yüklenen suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.