Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2502 K.2018/9972
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 8 kez TCK’nın 157/1, 52, 53. maddeleri uyarınca dolandırıcılık suçundan sanığı mahkum etti, temyiz yokluk nedeniyle kararını onaylayarak, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle kabul etti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 52, 53. maddeleri uyarınca (8 kez) mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'in mağdur, müşteki ve katılanlar ile tanıştığı 09.04.2010 tarihinden 18.05.2010 tarihine kadar, kendisini astsubaylıktan ayrılma ve MİT mensubu olarak tanıtıp, MİT'te işe yerleştireceği vaadiyle mağdur ...'ten 2.250 TL, katılan ...'dan 4.530 TL, müşteki ...'den 4.530 TL, müşteki ...'den 4.530 TL, müşteki ...'dan 3.900 TL, katılan ...'dan 3.350 TL, müşteki ...'dan 2.400 TL, müşteki ...'dan 4.530 TL para almak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın katılan ...'a yönelik eyleminde; 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek dolandırıcılık suçunu işlemiş olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43. madde hükmü uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 52, 53. maddeleri uyarınca (8 kez) mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...'in mağdur, müşteki ve katılanlar ile tanıştığı 09.04.2010 tarihinden 18.05.2010 tarihine kadar, kendisini astsubaylıktan ayrılma ve MİT mensubu olarak tanıtıp, MİT'te işe yerleştireceği vaadiyle mağdur ...'ten 2.250 TL, katılan ...'dan 4.530 TL, müşteki ...'den 4.530 TL, müşteki ...'den 4.530 TL, müşteki ...'dan 3.900 TL, katılan ...'dan 3.350 TL, müşteki ...'dan 2.400 TL, müşteki ...'dan 4.530 TL para almak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; bozma üzerine taraflar arasında uzlaştırma sağlanamadığından, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın katılan ...'a yönelik eyleminde; 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek dolandırıcılık suçunu işlemiş olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43. madde hükmü uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.