Yargıtay15. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/987 K.2017/20122
Özet: (1) Sanık, aynı köyden tanıdığı kişiden “emeklilik işlemlerini halledeceği” vaadiyle 8.000 TL alıp bu işlemleri yapmayarak ve parayı iade etmemek suretiyle dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçları işledi; (2) Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın suçunun “basit dolandırıcılık” kapsamında olduğunu ve hapis cezası dışında adli para cezası da verilmesi gerektiğini belirterek, temyiz itirazlarını kabul edip hükmü bozarak yeni karar verdi.
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
**HÜKÜM:** TCK'nın 155/2, 62 ve 53/1. maddeleri gereğince
mahkumiyet
Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ve katılanın aynı köyden oldukları ve önceden tanıştıkları, sanığın, katılanın sigortalı sayılmayan çalışmalarını saydırarak emeklilik işlemlerini halledeceğini vaad etmek suretiyle katılandan 8.000 TL aldığı; ancak, emeklilik işlemlerini halletmediği gibi parayı da iade etmediği şeklindeki olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, sanık hakkında benzer şekilde, emeklilik işlemlerini halledeceğini söyleyerek farklı kişilerden para alıp, işlemleri halletmediği ve paraları da iade etmediği iddiasıyla açılan ve hakkında mahkumiyet hükümleri verilen bir çok davanın bulunduğu, sanığın para aldığı hiçbir mağdurun emeklilik işlemleriyle ilgili bir girişiminin olmadığı ve çeşitli bahanelerle aldığı paraları iade etmekten kaçındığı anlaşılmakla; sanığın, benzer yöntemler kullanmak suretiyle baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğinin kabulü ile eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
TCK'nın 155/2. maddesi gereğince sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece hapis cezasına hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ : Dolandırıcılık
**HÜKÜM:** TCK'nın 155/2, 62 ve 53/1. maddeleri gereğince
mahkumiyet
Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ve katılanın aynı köyden oldukları ve önceden tanıştıkları, sanığın, katılanın sigortalı sayılmayan çalışmalarını saydırarak emeklilik işlemlerini halledeceğini vaad etmek suretiyle katılandan 8.000 TL aldığı; ancak, emeklilik işlemlerini halletmediği gibi parayı da iade etmediği şeklindeki olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, sanık hakkında benzer şekilde, emeklilik işlemlerini halledeceğini söyleyerek farklı kişilerden para alıp, işlemleri halletmediği ve paraları da iade etmediği iddiasıyla açılan ve hakkında mahkumiyet hükümleri verilen bir çok davanın bulunduğu, sanığın para aldığı hiçbir mağdurun emeklilik işlemleriyle ilgili bir girişiminin olmadığı ve çeşitli bahanelerle aldığı paraları iade etmekten kaçındığı anlaşılmakla; sanığın, benzer yöntemler kullanmak suretiyle baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğinin kabulü ile eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
TCK'nın 155/2. maddesi gereğince sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece hapis cezasına hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.