Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/375 K.2017/1186
Özet: Altı aylık süre içinde cinsel taciz suçu kararı bozulmasına savunan sanığın, üst müdürün ilk derece mahkemesinin kararını geri alarak Yargıtay Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesini istedimi, mahkeme tarafı kararını bozma ve dosyayı Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderme kararı vererek, öyle olmayan gerekçeleri reddetti.
Sanık ... ... cinsel taciz suçundan yapılan yargılaması sonucunda atılı suçtan beraatine dair Kapatılan Çeşme Sulh Ceza Mahkemesinden (Çeşme
2. Asliye Ceza Mahkemesi) verilen 05.04.2012 gün ve 2011/172 Esas, 2012/121 Karar sayılı hükmün Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.06.2015 gün ve 2013/10886 Esas, 2015/7569 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 11.02.2016 gün ve 2015/537 Esas, 2016/48 Karar sayılı ilamın O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesinin ardından Dairemizde inceleme sırası bekleyen dosya ile ilgili olarak 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Dairemizin 23.06.2015 gün ve 2013/10886 Esas, 2015/7569 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 11.02.2016 gün ve 2015/537 Esas, 2016/481 sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
2. Asliye Ceza Mahkemesi) verilen 05.04.2012 gün ve 2011/172 Esas, 2012/121 Karar sayılı hükmün Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.06.2015 gün ve 2013/10886 Esas, 2015/7569 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 11.02.2016 gün ve 2015/537 Esas, 2016/48 Karar sayılı ilamın O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesinin ardından Dairemizde inceleme sırası bekleyen dosya ile ilgili olarak 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Dairemizin 23.06.2015 gün ve 2013/10886 Esas, 2015/7569 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 11.02.2016 gün ve 2015/537 Esas, 2016/481 sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.