Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/7915 K.2017/858
Özet: (1) Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu. (2) Mahkeme, 6545/6763 sayılı kanun düzenlemelerini dikkate alarak sanığı aynı ceza aralığında mahkum etmeye karar verdi ve temyiz itirazını reddetti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 18.12.2009 tarihli raporunda, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtildiği halde sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesi uygulanmamış ise de; oluş ve kabule göre sanığın, mağdurenin bacağına dokunması şeklindeki eyleminin 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 103/1-2. cümlesinde düzenlenip sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen ceza aralığı ile suç tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanunun 103/1. maddesindeki çocuğun basit cinsel istismarı suçu için öngörülen ceza aralığının aynı olması nedeniyle lehe aleyhe kanun değerlendirmesi yapıldığında sanığa verilecek temel ceza miktarının değişmeyeceği gözetildiğinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik lehe kabul edilerek yapılan uygulama doğru olduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 18.12.2009 tarihli raporunda, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtildiği halde sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesi uygulanmamış ise de; oluş ve kabule göre sanığın, mağdurenin bacağına dokunması şeklindeki eyleminin 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 103/1-2. cümlesinde düzenlenip sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen ceza aralığı ile suç tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanunun 103/1. maddesindeki çocuğun basit cinsel istismarı suçu için öngörülen ceza aralığının aynı olması nedeniyle lehe aleyhe kanun değerlendirmesi yapıldığında sanığa verilecek temel ceza miktarının değişmeyeceği gözetildiğinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik lehe kabul edilerek yapılan uygulama doğru olduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.