Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/42 K.2016/2437
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Cinsel taciz
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen 11.06.2015 günlü Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında temyize konu edilen Ek karar 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında kanunun 98/1 maddesi gereğince verilmiş bir karar olmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Mahkemece, sanık hakkında 29.01.2015 günlü karar ile doğrudan 2740 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, ancak; hükümde adli para cezasının 2700 TL yerine 2740 TL yazıldığı gerekçesiyle bu hususun düzeltilmesine yönelik yeniden hüküm kurmak suretiyle 11.06.2015 tarihli temyize konu Ek karar verilmişse de; kesinleşen ilk hüküm üzerine dosyanın tekrar ele alınarak ceza miktarının değiştirilmesi sonucu doğuran yeni bir karar verilemeyeceği, dolayısıyla verilen temyize konu iş bu Ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Cinsel taciz
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen 11.06.2015 günlü Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında temyize konu edilen Ek karar 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında kanunun 98/1 maddesi gereğince verilmiş bir karar olmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Mahkemece, sanık hakkında 29.01.2015 günlü karar ile doğrudan 2740 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, ancak; hükümde adli para cezasının 2700 TL yerine 2740 TL yazıldığı gerekçesiyle bu hususun düzeltilmesine yönelik yeniden hüküm kurmak suretiyle 11.06.2015 tarihli temyize konu Ek karar verilmişse de; kesinleşen ilk hüküm üzerine dosyanın tekrar ele alınarak ceza miktarının değiştirilmesi sonucu doğuran yeni bir karar verilemeyeceği, dolayısıyla verilen temyize konu iş bu Ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.