Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/5403 K.2015/907
Özet: İlçe tazminat mahkemesi, sanığın cinsel taciz, tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararını temyiz isteğine reddi kararıyla, yerel mahkemece yapılan para cezası düzeltmelerini maddi hata olarak kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Cinsel taciz, tehdit, hakaret
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükmü kurulurken, adli para cezasının gün yerine ay olarak belirtilmesi, ayrıca tehdit suçundan kurulan hüküm fıkrasında tayin edilen 25 gün adli para cezasının 3 ay 3 gün olarak yazılması sonuç cezalar doğru hesaplandığından, bu hususlar mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezaların tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükümlerin temyizleri mümkün bulunmadığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Cinsel taciz, tehdit, hakaret
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükmü kurulurken, adli para cezasının gün yerine ay olarak belirtilmesi, ayrıca tehdit suçundan kurulan hüküm fıkrasında tayin edilen 25 gün adli para cezasının 3 ay 3 gün olarak yazılması sonuç cezalar doğru hesaplandığından, bu hususlar mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezaların tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükümlerin temyizleri mümkün bulunmadığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.