Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/9070 K.2012/9070
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın çocuğa yönelik nitelikli cinsel istismar suçundan hüküm giymesi ve bu karara ilişkin temyiz itirazlarıyla ilgilidir. (2) Mahkeme, 13.06.2005 tarihli Sinop Ağır Ceza Mahkemesi kararını esas alarak sanığın cezasının mükerrir infaz rejimine göre çektirilmesini ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasını onayladı.
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sinop Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2012 gün ve 2011/138 Esas, 2012/12 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Tüm dosya kapsamı sonucu, mağdurenin karşı koyup direnip kaçması üzerine sanığın mağdureyi diğer odaya çekerek götürdüğü, böylece sanığın eylemi cebir kullanmak suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanmaması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiş, sanığın eylemi öz kardeşine karşı gerçekleştirdiği halde TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında Sinop Asliye Ceza Mahkemesinin 173/7 Esas ve Karar sayılı ilamı tekerrüre esasa alınmış ve dosya kapsamından bunun Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin 173/7 Esas ve Karar sayılı ilamı olduğu anlaşılmış ise de, bu kararda sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 55/3. maddesinin uygulanması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağının, adli sicil kaydında ve dosya içerisine alınan ilamdan Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2005 tarih ve 2004/64– 2004/76 Esas Karar sayılı 02.07.2002 tarihinde kesinleşmiş ilamının tekerrüre esas oluşturduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine; “Sanık hakkında hükmolunan cezanın, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin
13.06.2005 tarih ve 2004/64–2004/76 Esas Karar sayılı ilamı esas alınarak TCY.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra aynı madde uyarınca hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrür uygulaması sırasında aleyhe temyiz olmaması nedeniyle “Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2008 tarih 2006/173 Esas ve 2008/7 Karar sayılı ilamındaki miktarın dikkate alınmasına, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Tüm dosya kapsamı sonucu, mağdurenin karşı koyup direnip kaçması üzerine sanığın mağdureyi diğer odaya çekerek götürdüğü, böylece sanığın eylemi cebir kullanmak suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanmaması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiş, sanığın eylemi öz kardeşine karşı gerçekleştirdiği halde TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında Sinop Asliye Ceza Mahkemesinin 173/7 Esas ve Karar sayılı ilamı tekerrüre esasa alınmış ve dosya kapsamından bunun Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin 173/7 Esas ve Karar sayılı ilamı olduğu anlaşılmış ise de, bu kararda sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 55/3. maddesinin uygulanması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağının, adli sicil kaydında ve dosya içerisine alınan ilamdan Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2005 tarih ve 2004/64– 2004/76 Esas Karar sayılı 02.07.2002 tarihinde kesinleşmiş ilamının tekerrüre esas oluşturduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine; “Sanık hakkında hükmolunan cezanın, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin
13.06.2005 tarih ve 2004/64–2004/76 Esas Karar sayılı ilamı esas alınarak TCY.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra aynı madde uyarınca hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrür uygulaması sırasında aleyhe temyiz olmaması nedeniyle “Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2008 tarih 2006/173 Esas ve 2008/7 Karar sayılı ilamındaki miktarın dikkate alınmasına, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.