Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/588 K.2012/5711
Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kırklareli 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2010 tarih ve 2008/574 Esas, 2010/117 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm fıkrasında, Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, kanun yoluna başvuru süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin gösterilmesi zorunluluk arzetmekle; incelemeye konu hükümde temyiz süresinin yokluğunda mahkumiyetine karar verilen sanık açısından kararın tebliğinden itibaren başlayacağı ile başvuru şeklinin açıkça belirtilmemiş olduğundan, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
Cinsel taciz eylemine uyan TCK.nın 105/1. maddesinde belirlenen suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörülmüş olmakla, mahkeme tarafından sanık hakkında hapis cezası tercih edilmiş olmasına karşın, bu cezanın adli para cezasına çevrilmesine karar verilerek TCK.nın 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Hüküm fıkrasında, Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, kanun yoluna başvuru süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin gösterilmesi zorunluluk arzetmekle; incelemeye konu hükümde temyiz süresinin yokluğunda mahkumiyetine karar verilen sanık açısından kararın tebliğinden itibaren başlayacağı ile başvuru şeklinin açıkça belirtilmemiş olduğundan, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
Cinsel taciz eylemine uyan TCK.nın 105/1. maddesinde belirlenen suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörülmüş olmakla, mahkeme tarafından sanık hakkında hapis cezası tercih edilmiş olmasına karşın, bu cezanın adli para cezasına çevrilmesine karar verilerek TCK.nın 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.