Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/4174 K.2013/12322
Cinsel taciz suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bozyazı Sulh Ceza Mahkemesinin 07.04.2010 gün ve 2009/308 Esas, 2010/42 Karar sayılı hükme karşı O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin reddine ilişkin 03.05.2010 günlü ek kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:
Mahkemece hatalı uygulama yapılarak belirlenen sonuç 1.860 TL adli para cezasının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan CMUK.nın 305. maddesi uyarınca miktar bakımından kesin nitelikte olmasına rağmen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2010/7-262 Esas, 2011/35 sayılı Kararında açıklandığı üzere O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık aleyhine olan temyiz talebinin kabulüyle temyiz talebinin reddine ilişkin 03.05.2010 tarihli Ek Karar kaldırılarak 07.04.2010 tarihli asıl karara ilişkin temyiz incelemesine karar verilmekle gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 105/1. maddesinde hapis ve para cezaları seçenekli olarak öngörüldüğü halde, tercih olunan hapis cezası paraya çevrilerek aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırılık yapılması,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mahkemece hatalı uygulama yapılarak belirlenen sonuç 1.860 TL adli para cezasının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan CMUK.nın 305. maddesi uyarınca miktar bakımından kesin nitelikte olmasına rağmen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2010/7-262 Esas, 2011/35 sayılı Kararında açıklandığı üzere O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık aleyhine olan temyiz talebinin kabulüyle temyiz talebinin reddine ilişkin 03.05.2010 tarihli Ek Karar kaldırılarak 07.04.2010 tarihli asıl karara ilişkin temyiz incelemesine karar verilmekle gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 105/1. maddesinde hapis ve para cezaları seçenekli olarak öngörüldüğü halde, tercih olunan hapis cezası paraya çevrilerek aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırılık yapılması,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.