Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/1141 K.2013/8609
Özet: (1) Kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılanan sanıkların mahkeme kararlarına itirazları incelendi; (2) Temyiz başvuruları usul ve kanun gereği reddedildi, kararlar kesinleşti.
Kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ve kasten yaralama suçundan sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyetine dair karara yönelik temyizinin reddine dair Silvan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2011 gün ve 2009/308 Esas, 2011/158 Karar sayılı Ek Kararın ve sanık ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Silvan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.05.2011 gün ve 2009/308 Esas, 2011/158 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair Ek Karara yönelik temyiz incelemesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığının belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, kasten yaralama suçlarından verilen cezaların tür ve miktarları itibarıyla kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yokluğunda verilen hükmün sanığın duruşmada bildirdiği adresinde aynı konutta ikamet etmediği kollukça yapılan araştırma sonucu anlaşılan kuzeni ... yapılması nedeniyle geçersiz ise de; sanığın atılı suçtan 22.07.2011 tarihinde cezaevine alındığı bu suretle de karardan haberdar olduğu anlaşıldığından, sanığın CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 04.08.2011 günlü dilekçe ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair Ek Karara yönelik temyiz incelemesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığının belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, kasten yaralama suçlarından verilen cezaların tür ve miktarları itibarıyla kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yokluğunda verilen hükmün sanığın duruşmada bildirdiği adresinde aynı konutta ikamet etmediği kollukça yapılan araştırma sonucu anlaşılan kuzeni ... yapılması nedeniyle geçersiz ise de; sanığın atılı suçtan 22.07.2011 tarihinde cezaevine alındığı bu suretle de karardan haberdar olduğu anlaşıldığından, sanığın CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 04.08.2011 günlü dilekçe ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.