Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/11352 K.2014/4792
Özet: (1) Dava, resmi evlilik olmaksızın dini törenle evlenme ve bu töreni yaptırma suçundan yargılanan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin temyiz süreci ve usul hataları üzerine odaklanmıştır. (2) Sulh Ceza Mahkemesi, usul eksikliklerini düzelterek sanıkların temyiz itirazlarını reddetmiş ve mahkûmiyet kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yapma ve yaptırma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 22.03.2011 tarihli duruşma tutanağına göre sanık ... duruşmada hazır bulunduğu halde kararın sanıkların yokluğunda verildiğinin, temyiz süresinin ise kararın tebliğinden itibaren başlayacağının yazılması suretiyle sanığın yasa yoluna başvuru süresinde yanıltılmış olduğu, sanık ...'e gerekçeli kararın 20.06.2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın aynı tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanıklardan ... ve...'in eylemleri TCK.nın 230/5. maddesi kapsamında kalmasına rağmen aynı yasanın 230/6. maddesi uyarınca uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yapma ve yaptırma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 22.03.2011 tarihli duruşma tutanağına göre sanık ... duruşmada hazır bulunduğu halde kararın sanıkların yokluğunda verildiğinin, temyiz süresinin ise kararın tebliğinden itibaren başlayacağının yazılması suretiyle sanığın yasa yoluna başvuru süresinde yanıltılmış olduğu, sanık ...'e gerekçeli kararın 20.06.2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın aynı tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanıklardan ... ve...'in eylemleri TCK.nın 230/5. maddesi kapsamında kalmasına rağmen aynı yasanın 230/6. maddesi uyarınca uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.