Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9239 K.2013/4832
Özet: Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 29.12.2008 tarihli 2007/602 Esas, 2008/632 kararları ile sanıkların basit cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat ettirilmesine inceleme talebinin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tebliğatı yapıldıktan sonra, 11.10.2011 tarihli 2011/2-285, 2011/212 Kararı dikkate alınarak temyiz talebinin geçerli kabul edilmesi ve delillerin takdirle hüküm işleyen beraat kararının ONANMASINA 22.04.2013 oybirliğiyle karar verildi.
Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2008 gün ve 2007/602 Esas, 2008/632 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Temyiz defterine 05.02.2009 tarihinde kaydının yapıldığına dair Yazı İşleri Müdürünün kayıt şerhini içeren ve üzerinde hakim havalesi bulunmayan O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) aracılığıyla 05.01.2009 tarihinde kaydedildiği ve 03.02.2009 tarihinde düzenlendiği anlaşılan dosya gönderme formunda da temyiz tarihinin 05.01.2009 olarak yazıldığı anlaşıldığından, Ceza Genel Kurulunun 11.10.2011 gün ve 2011/2-285 Esas, 2011/212 sayılı Kararı da gözetilerek temyiz talebinin geçerli ve süresinde olduğunun kabulü ile gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Temyiz defterine 05.02.2009 tarihinde kaydının yapıldığına dair Yazı İşleri Müdürünün kayıt şerhini içeren ve üzerinde hakim havalesi bulunmayan O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) aracılığıyla 05.01.2009 tarihinde kaydedildiği ve 03.02.2009 tarihinde düzenlendiği anlaşılan dosya gönderme formunda da temyiz tarihinin 05.01.2009 olarak yazıldığı anlaşıldığından, Ceza Genel Kurulunun 11.10.2011 gün ve 2011/2-285 Esas, 2011/212 sayılı Kararı da gözetilerek temyiz talebinin geçerli ve süresinde olduğunun kabulü ile gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.