Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/4150 K.2011/6341
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 16 yaşındaki mağdur üzerinde cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçlarından hüküm getirilmesiyle ilgiliydi; mahkeme, bu suçlardan beraat kararını bozarak, cinsel taciz ve hakaret suçları için verilen adli para cezası ile diğer suçlar için mahkumiyet kararı vermiştir.
Cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve hakaret suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan beraatine, diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2008 gün ve 2005/348 Esas, 2008/139 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca hakaret suçundan kurulan 920 YTL'den ibaret adli para cezasına ilişkin hüküm cezanın tür ve miktarına göre kesin nitelikte olup temyizi kâbil olmadığından bu suça yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdure ile tanık Binnur'un anlatımları ve dosya içeriğine göre, sanığın, suç tarihinde 16 yaşı içinde bulunan mağdureyi zorla kaçırmaya teşebbüs ettiği ve alıkoyduğu sırada yüzünü okşama ve öpmeye çalışma eylemlerinin TCK.nın 103/1-b maddesinde öngörülen cebirle cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden beraate hükmolunması,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığı eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılırken suç tarihi olan 04.06.2005 itibarıyla 1/2 yerine, 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Sanık müdafii esasa ilişkin savunmasında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasını istediği halde 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmemesi,
Uygulamaya göre de;
Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 51/3. maddesi gereğince belirlenen denetim süresi alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,
Sanığın yaşı ve hükmolunan ceza miktarı nazara alınarak 15.07.2005 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi ile 5560 ve 5728 sayılı Kanunlarla değişik CMK.nın 231. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca hakaret suçundan kurulan 920 YTL'den ibaret adli para cezasına ilişkin hüküm cezanın tür ve miktarına göre kesin nitelikte olup temyizi kâbil olmadığından bu suça yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdure ile tanık Binnur'un anlatımları ve dosya içeriğine göre, sanığın, suç tarihinde 16 yaşı içinde bulunan mağdureyi zorla kaçırmaya teşebbüs ettiği ve alıkoyduğu sırada yüzünü okşama ve öpmeye çalışma eylemlerinin TCK.nın 103/1-b maddesinde öngörülen cebirle cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden beraate hükmolunması,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığı eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılırken suç tarihi olan 04.06.2005 itibarıyla 1/2 yerine, 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Sanık müdafii esasa ilişkin savunmasında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasını istediği halde 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmemesi,
Uygulamaya göre de;
Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 51/3. maddesi gereğince belirlenen denetim süresi alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,
Sanığın yaşı ve hükmolunan ceza miktarı nazara alınarak 15.07.2005 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi ile 5560 ve 5728 sayılı Kanunlarla değişik CMK.nın 231. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.