Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3402 K.2012/2138
KARAR
Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2007 gün ve 2007/25 Esas, 2007/360 Karar sayılı hükme yönelik vâki temyiz isteminin reddine dair 14.01.2008 gün ve 2007/25 Esas, 2007/360 Karar sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı kararında açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde "başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin" açıkça gösterilmesi gerektiği, katılan vekilinin yokluğunda verilen 27.09.2007 günlü hükümde ise "... kararın tebliğinden tefhiminden itibaren başlayacak..." denilmek sûretiyle katılan yönünden kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcının açık şekilde gösterilmemesi nedeniyle, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde katılanın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, katılan vekilinin 26.10.2007 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile Yerel Mahkemenin 14.01.2008 günlü temyiz talebinin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
.
Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2007 gün ve 2007/25 Esas, 2007/360 Karar sayılı hükme yönelik vâki temyiz isteminin reddine dair 14.01.2008 gün ve 2007/25 Esas, 2007/360 Karar sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı kararında açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde "başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin" açıkça gösterilmesi gerektiği, katılan vekilinin yokluğunda verilen 27.09.2007 günlü hükümde ise "... kararın tebliğinden tefhiminden itibaren başlayacak..." denilmek sûretiyle katılan yönünden kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcının açık şekilde gösterilmemesi nedeniyle, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde katılanın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, katılan vekilinin 26.10.2007 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile Yerel Mahkemenin 14.01.2008 günlü temyiz talebinin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.