Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3056 K.2012/6144
Özet: Çocuk basit cinsel istismarından suçlu sanık, Niğde Ağır Ceza Mahkemesi kararının süresi içinde incelenmesi talebine ulaşan Yargıtay, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda yetkili kurulları ve kanuna uygunluk değerlendirmesini yaparak 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle kabul edilen kararla hükmü bozmuştur.
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2007 gün ve 2007/93 Esas, 2007/290 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5560 sayılı Kanunla yapılan degişiklikten önceki haliyle 5395 sayılı kanunun 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması husunda yapılan değerlendirmede ise, Dairemizce de benimsenen Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında; CMK.nın 231/5-c maddesinde geçen zarar kavramının yalnızca maddi zararları ifade etmek için kullanıldığı, manevi zararın bu kapsamda değerlendirilemeyeceği belirtilmiş olduğu ve dosyada mağdurun maddi zararının bulunduğuna dair herhangi bir belge ya da bu konuda ileri sürülen bir iddia da bulunmadığı gözetilip sanığın cezasının TCK.nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi de nazara alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının diger şartları yönünden tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5560 sayılı Kanunla yapılan degişiklikten önceki haliyle 5395 sayılı kanunun 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması husunda yapılan değerlendirmede ise, Dairemizce de benimsenen Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında; CMK.nın 231/5-c maddesinde geçen zarar kavramının yalnızca maddi zararları ifade etmek için kullanıldığı, manevi zararın bu kapsamda değerlendirilemeyeceği belirtilmiş olduğu ve dosyada mağdurun maddi zararının bulunduğuna dair herhangi bir belge ya da bu konuda ileri sürülen bir iddia da bulunmadığı gözetilip sanığın cezasının TCK.nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi de nazara alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının diger şartları yönünden tartışılmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.