Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/257 K.2011/503

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından beraatine, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkûmiyetine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2006 gün ve 2005/560 Esas, 2006/63 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında ırza geçme ve alıkoyma suçlarından verilen beraat kararlarını sanık müdafiin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı ve gerekçesine yönelik bir temyiz de olmadığı cihetle sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince; Sanığa isnat olunan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun Kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, hükmün verildiği 22.02.2006 tarihiyle inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.