Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/2279 K.2012/2313
Irza geçme ve alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nın 434/1 maddesi gereğince ertelenmesine dair Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2006 gün ve 2006/172 Esas, 2006/154 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında ırza geçme suçundan hükmedilen erteleme hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen erteleme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında alıkoyma suçundan hükmedilen erteleme hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Sanığa isnat olunan alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, iddianame tarihi olan 16.03.2005 günü ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanık hakkında ırza geçme suçundan hükmedilen erteleme hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen erteleme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında alıkoyma suçundan hükmedilen erteleme hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Sanığa isnat olunan alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, iddianame tarihi olan 16.03.2005 günü ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.